Nondekuuu, die gasten van YouTube kunnen ook soms ferm op mijn systeem werken, zeg!

"You have recently posted several comments. Please wait some time before posting another." Ik maak een backup van een eerdere account naar een nieuwe (wegens dubbelgebruik wil ik mijn filmjes op de oude account deleten of er een opmerking bijzetten) en dan krijg ik dit. Schiet ook niet op. Grrr... Kijk, daar krijg ik het vliegend sch... van hé!

Ondertussen op Sixlog...

Haha, we lagen alweer eens plat van het lachen bij het lezen van volgende passage: "Om u maar te zeggen dat als ik en ieder ander journalist zijn standpunt doodpondereert de discussie nooit opschiet. Dus af en toe de snijbrander bovenhalen is beter dan je onderwerp platweg te zandstralen tot het publicatie-fähig is. Dat laatste is echt wel voor mijn rekening. Het eerste overtogen woord moet nog op www.sixlog.be gepubliceerd worden. Tenzij u het schofferen van Vera Dua als overtogen beschouwd. Die heeft daar gewoon van genoten, behalve dan misschien van het woordje ‘politiek onderdeurtje’. Ik vergeleek de groenen met de Zonnetempelsekte door de manier waarop deze ‘partij’ zich uit de markt prijst. Het hitsig enthoesiasme waarmee Dua haar eigen stemmentrekkers decimeert spreekt in dat verband boekdelen. Ik meen ook ieder woord dat ik over groen schrijf: die beweging is gewoon suicidaal, wat overigens jammer is. Wat dat betreft is Dua de trollenversie van Dedecker. Is dat duidelijk? Oké." Bij het afschieten van Groen! in casu Vera Dua heb ik bij de heer Six echt wel mijn buddy gevonden. Schitterend! En waarom maakt Martine zich boos? Dat kan u misschien te weten komen als u de column helemaal uitleest. Het zit in de staart (net zoals tijdens die nieuwsuitzending trouwens...)

Het geheime mysteriecomplot van de “Rode Draad”!

Eerder verschenen op Gentblogt: Gisterenmiddag kregen we een mail van Griet -een grote fan en één van onze trouwste lezers van het eerste uur waarin staat: Geachte redactie van Gentblogt, Deze namiddag was ik op wandel in de kuip van Gent en tot mijn verbazing en verwondering zag ik op de Hooiaard, Groentenmarkt, de Vleeshuisbrug en zelfs over het water naar de Kraanlei enkele rode elastieken draden op de grond genageld (en zelfs over het water). Bijzonder intrigerend. Wegens tijdgebrek kon ik start- noch eindpunt van die rode draden volgen, maar het is me wel een mysterie. Leken me op het eerste zicht over echt lange draden te gaan. Een nieuwe stunt van het Huis van Alijn? Een scoutsspel? Bovengrondse adsl-lijnen? Een tv- of radio-speurspel? Een alternatieve stadswandeling van Toerisme Gent? Afijn, een absoluut fait-divers, maar misschien wel leuk voor de lezers als jullie daar eens een aan jullie eminente speurders/auteurs hierop kunnen zetten. Met warme groeten, Griet S. Kijk, dat moeten ze ons geen twee keer vragen! Mijn pijp, vergrootglas en notablok meegegrist, Sherlockpetje opgezet en een halfuur nadien waren we (ik en mijn lintworm) aanwezig op de crimescène. En inderdaad, ter hoogte van de kruising aan de Korenmarkt en de Hooiaard vonden we die mysterieuze draad al. Op straat. Vastgenageld. Zomaar. Onze speurtocht ging verder richting Groentenmarkt langs het Vleeshuis waar ‘de draad’ voor de brug aan de Kleine Vismarkt oversteekt richting Druppelkot om ter hoogte van Het Waterhuis aan de Bierkant over het water naar de Kraanlei te lopen. Op de Kraanlei gaat het dan verder richting Paterhol, helemaal tot aan de Sleepstraat. “This case deserves to be a classic, Watson.” Ik keer dus op mijn stappen terug om de usual suspects aan een meedogenloos verhoor te onderwerpen. Met vaste tred duw ik de deur van het Druppelkot open. - “We zijn gesloten!” klinkt het nors. - (poeslief) “Em, ja mijnheer, maar het is voor een vraag, weet u soms meer over die rode draad die hier op straat langs uw deur ligt?” - “Eerst eentje drinken!” Zo gezegd, zo gedaan. Met in het achterhoofd een duidelijke waarschuwing: “Local aid is always either worthless or else biased.” (Holmes) maar ook: “We can but try.” Vooral de locals niet voor het hoofd stoten. Ik kreeg volgende verklaring uit de man. - “Die draad is voor stralingen. Ze meten stralen van een magnetisch veld. Tenminste, ze zijn er op zoek naar.” - “Aha? En wie” - “Den tram. De mannen van den tram.” En dat was het. Meer kreeg ik er niet uit. Zo gesloten als een oester, zelfs na lang aandrin(k)gen. We moesten verder zoeken. Met enigszins onvaste tred duw ik dus de deur open van Het Waterhuis aan de Bierkant waar ik eerst een Spa (rood, om in de stemming te blijven) bestel om te bekomen. Toen de vriendelijke ober mijn bestelling kwam brengen vraag ik stoemelinks –langs mijn neus weg: - “Wel origineel die draad hier over het water, is dat voor jullie was aan op te hangen?” - “Haha, neen hoor, dat heeft een privéfirma gisteren aangebracht in opdracht van De Lijn.” Zozo, alweer een aanwijzing die naar krek dezelfde verdachte wijst. Mijn informant is zelfs bijzonder openhartig en wist me het volgende te vertellen: - “Ja, De Lijn zit sinds een paar weken met een probleem met de wissels die onlangs vernieuwd werden aan het Gravensteen. Ze doen niet wat ze behoren te doen. Correct wisselen. Een grote miserie, vooral ’s morgens tijdens de spits. Een tijdlang hebben ze er zelfs een ploeg gezet in een busje en in een tent om de wissels manueel om te zetten iedere keer als er een tram afkomt. Ze zijn ten einde raad. Ze vermoeden dat er onderaardse stralingen zijn die het elektronisch gestuurde wisselsysteem in de war stuurt en proberen zo met een magnetisch veld op te sporen waar het vandaan komt. Daar dient die rode draad voor.” Elementary, My Dear Watson! Maar we waren nog niet helemaal overtuigd. Telefoontje naar De Lijn. Stand van onderzoek uitgelegd en gevraagd naar meer informatie. De vriendelijke juffrouw aan de andere kant van, eh, de lijn: - “Daar weet ik niets van, heeft u een momentje?” Na vijf minuten wachten. - “Het spijt me, ik kan u niet helpen. Mag ik uw gegevens noteren, ik stuur uw vraag door naar de dienst Marketing en ze zullen u opnieuw contacteren.” Dat mocht. Ik heb tot 18 uur aan de telefoon gekluisterd gezeten. Vruchteloos. Doodse stilte. Omerta. Ik vind het toch een mysterieus geval. Volgens mij is het een complot. Volgens mij gaat het (alweer) om geld. Steeds zoeken naar een dieperliggend motief zou Holmes zeggen. Dat gedoe met die wissels is een rookgordijn. Niet verder vertellen, het blijft onder ons maar volgens mijn eerste voorzichtige bevindingen ligt er gewoon een boomdikke goudader onder de grond die loopt van de Hooiaard tot aan de Sleepstraat. Verstopt door de Tempeliers tijdens de Middeleeuwen toen ze uit Gent moesten vluchten. De Lijn is erachter gekomen toen ze wissels hebben vervangen en probeert nu alles in het geniep in kaart te brengen. Daarbij: de bezetting van het Gravensteen door zogenaamde studenten in de jaren 50 was net ook zo’n complot. Die waren toen al in den duik naar het goud aan het zoeken maar hadden toen de technologie nog niet. Hm, misschien moet ik eens terug naar het Druppelkot. Heb zo de indruk dat snorremans er meer van weet. (Wordt vervolgd…) (Foto’s Rode Draad: Marc Careel)

Martine Tanghe boos ...

Vraagt Michel zich af? "Hu, weird. Zonet op het allerlaatste einde van het zeven uur-journaal: Martine Tanghe allerlei wilde armbewegingen, als was ze aan het zeggen maar allez! hoe is dat nu mógelijk?! naar iemand. Had ze het op een cameraman? Op Siegfried Bracke, omdat die het over Sabena wil hebben terwijl het land vergaat aan een storm die zijns gelijke niet kent? Mevrouw Minzame Equanimity zo zien uitvliegen terwijl ze nog—weliswaar zonder klank—op camera is: zééér vreemd." Zeker weten, ze springt zowat uit haar vel. Zéér vreemd is ook die plotse overgang van poeslief (smile en alles) en dan (zonder klank, helaas) de on-getemde feeks die zowat ontploft. Natuurlijk hebben we beelden, ha! Belgacom-tv hé! De regie is ondertussen collectief ontslaan.