Omdat we onder embargo liggen, omdat haar lief het niet zit zitten en ze alle twee lijden aan bescheidenheid...

Zet ik het er hier maar op en doe een onbeschaamde copy/peest vanuit Michel's weblog (kontneukers als we zijn): "Hoera! Leve! Proficiat! Groots! Verdiend! Superlatieven! Eééuwen onder embargo, maar nu mag het geweten zijn: Henk Rijckaert speelt in het voorprogramma van Wim Helsen! Gensters! Vuurwerk! Joepie! Echt serieus: die mannen zijn alletwee goed bezig. Wim Helsen is al helemaal ontdekt tot op het einde van het taalgebied, alle dagen dat hij speelt zijn op geen tijd uitverkocht, en hij is de enige reden waarom ik (mocht mijn tv nog werken) geen enkele aflevering van Comedy Casino zou willen missen. Zijn debuut Heden Soup! bowlde zowat iedereen omver (ik heb het gemist maar ik heb het gezien op een cassetje van de uitzending op den ollandsen teevee die ik had gekregen om te zien!), en van Bij mij zijt ge veilig heb ik nog niets anders dan goed gehoord—en mocht het dedju niet uitverkocht zijn ik was al lang geweest! Wel—volgend jaar deze tijd zal het van Henk ongetwijfeld ook zo zijn. Normaal gezien als ik iets schrijf, dan is dat op een ik en een gij geklaard. Die keer dat Henk op Comedy Zone een try-out deed, heb ik ùren aan een stuk ziten tsjoezen op een review van vijftien zinnen. En mij telkens zitten afvragen: “jamaar vind ik dat goed omdat ik die mens in ‘t echt ook al gezien heb?” En telkens zeggen: “euh nee, het was echt wel serieus goed”. En dan weer van “maar is het niet omdat ik zijn lief en hem fijne mensen vind?” En daarop van “nope—iedereen die erbij was vond het màchtig enorm goed”. Een hele zaal in minuut twaalf plat doen lachen, tegen minuut dertien heel de zaal doen snotteren, en in minuut veertien weer plat laten liggen. En dat was dus een try-out. Nog niet klaar. Work in progress. Internationale-doorbraak-kaliber. Zegt dat ik het u gezegd heb." Eindelijk hebben we een goede Gentse comedian, niet dat klef gedoe van Geert Hoste en die platte drol op VTM met nieuwjaar! Ha!

Damn, ik wou al honderd keer stoppen met die stomme blog van me, en dan lees ik dit:

Uit 'Leve Mij' van Johan Anthierens: "HOU DAAR NU MEE OP BRIEF AAN U DE ZWIJGER,12 JANUARI 1984 Schepen verwelken, Boeings vergaan, De Zwijger gaat zijn derde jaar in. Dat hadden wij beloofd en beloofd is beloofd is beloofd. De Zwijger wil 105 jaar bestaan en dan sterven en verder geen gedoe. Neemt niet weg dat wekenlang op het rendez-vous zijn een prestatie is, zeker als wij zien hoe het de concurrentie vergaat. Het veertiendaags satirisch tijdschrift Mep is ruim zes maanden geleden uit de circulatie verdwenen, de in 1982 zo succesvol op gang getrokken Gentse stadskrant Metro verongelukte danig in 1983, en de geniale Kamagurka slaagt er vooralsnog niet in zijn satirische parasiet Reactivisd vanonder Humo's rokken te bevrijden. Knack bestaat dankzij het Gemeentekrediet. Bladen maken, er blijven bloed en tranen aan te pas komen, tenzij je het wereldnieuws beperkt tot de maandstonden en het verdriet van Mireille (of zoiets) van Monaco, dan bespeelje dit vak als een fluitje van een cent. Omdat wij in het geboortejaar financieel te veel bloed verloren, moest deze precaire toe stand in 1983 fors worden rechtgetrokken. Die sanering lukte vrij aardig tot in het najaar onze broodheer de nv Biblo het blad van de hand deed, de adder aan Kritaks borst perste. Wat was er gebeurd? Naarmate dit blad sterker werd en raker richtte, groeide onrust in sommige kringen en nam de wrevel toe in dezelfde milieus. Herman van Hove en Fons van de Putte, de schippers naast eIkaar aan het roer van Biblo, ondervonden steeds meer weerzin voor hun buitenbeentje. Omdat de andere publicaties van Biblo nogal ovationeel staan tegenover een kapitalistische werk- en levensopvatting en De Zwijger met niks vrede neemt, begon een en ander eIkaar doortastend te bijten. Toen De Zwijger het reilen en zeilen van uitgeverij Roularta (Knack, Sport¬magazine, Trends, Weekendmagazine) rauw doorlichtte, braken klompen. Roularta en Biblo werken veel samen en ze waren beiden zwanger van een dit voorjaar te verschijnen kind, Industriemagazine, toen De Zwijger richting Roeselare uithaalde. Roularta is groot en Biblo kleiner en toen zei Roularta tegen Biblo, hou daar nu mee op, wat Biblo deed. (...) Onze opvang door Kritak houdt in dat wij het nog soberder aan doen, de Leuvense boekerij Kritak is een duimpje vergeleken bij Biblo dat een Sneeuwwitje was vergeleken met menseneter Roularta. Gaan wij in 1984 onder aan armoe en ontbering? Broodrellen ter redactie? Eerlijk antwoord, met Kritak worden nu alle zeilen bijgezet om De Zwijger dit jaar financieel windstil te krijgen, wij moeten uit de rode cijfers surfen. Hoe kan dat? Door inhoudelijk nog beter te worden, er redactioneel extra de beuk in te zetten. Eind 1984 willen wij een lachend leger van 5000 abonnees aanvoeren. Kritak zegt: dit is haalbaar. De voortekenen geven hem (André van Kritak) gelijk; de abonneerbon in het blad die vroeger een handvol intekenaars opleverde, scoort de jongste weken het vier- a vijfvoudige. We kennen onze zwakke kanten, maar soms vaIlen er complimenten die doen blozen - Jeroen Brouwers verklapte aan Angele Manteau dat hij tijdens de poststaking najaar 1983 qua nieuws uit Belgie aIleen het wegblijven van De Zwijger miste. En toch weten wij dat wij nog een en ander moeten bewijzen. Nummer 100 bijvoorbeeld, was een redactioneel dieptepunt. We hebben gehuild om die miskraam. (...) Het incident van 1983 was de verbanning (na een jaar magnifieke dienst) van sterreporter Johan Struye uit het weekblad Knack, wegens zijn mederwerking aan dit blad. De blunder van 1983 was het aankopen van Monique, de diepvriesvrucht van de Francaise Claire Bretecher. Mea Culpa. Over twee nummers is Bretecher passee. Dat was het. Misschien verkoopt Kritak ons in 1984 aan Averbode. Worden wij geveild op de Antwerpse Vogelenmarkt. Als wij nog twee Zepperen-story's uitbrengen, meldt Bild-Zeitung trots het copyright op De Zwijger te hebben verworven. In 1584 werd Willem van Oranje vermoord. Wij gaan geen aanslag uit de weg. Wij gaan in 1984 prinsheerlijk met onze lauweren woekeren. Hartelijk gegroet en bedankt voor uw waanzinnig vertrouwen." Verdomme! Johan is te vroeg geboren! Met het internet had hij al die problemen niet gehad. Al dat gejeuk van de Vlaemsche pers is een makkie vergeleken met wat we nu meemaken. Lang leve internet. Al de rest zijn achterhoedegevechten. RIP, Anthierens, en de schitterende Sus. Waar zijn de schrijvers van weleer? Zoals Gerrit Six en Reine-bo (met zijn onbeschrijfelijke naam, geen goesting om het op te zoeken) En zoals een journalist van De Gentenaar, Laurens De Keyser, vanwie ik zijn stukjes altijd mocht pruimen?

Mes in de rug

Verraders, kunnen stikken, doodgaan, verdrinken, bloeden, armen en benen af hebben, kotsen in hun eigen zever... what more? Als ze liggen te creperen dan, dan nog ga ik geen poot meer uitsteken, that's for sure, creepy B. Kreveer! Worm! Bastard! Teek! Nul! Loser! Zoals ze in Gent zeggen moat : legt eu moar al te bloeien!