S-C-H-A-N-D-A-L-I-G ! (2)

Deze nacht ben ik met de auto naar en van het werk gereden. Gelukkig zijn mijn ouders zo goed (gek) om vertrouwen te hebben in mijn rijvaardigheden dat ze me gisterenavond zonder morren de sleutels van hun karretje in mijn handen hebben gestopt. Deze morgen bij de terugkeer had ik tijdens de hele rit anders wel het (angst)zweet in mijn handen. Het verkeer is op die paar maanden tijd dat ik niet meer naar Brussel ben gereden totaal veranderd. Jongens, wat rijden sommige mensen agressief! Tel daarbij de vermoeidheid na een hele nacht werken en nauwelijks 100 meter zicht, het was levensgevaarlijk. Ik zat ze dan ook flink te knijpen. Ik ben totaal uitgeput. Ik vervloek dan ook tot op mijn sterfbed die 'geïllumineerde geesten' die tot deze staking hebben opgeroepen. Puf, en deze avond heb ik het nog eens aan mijn been, ik ben twee keer 'gestraft' - zeg maar, hopenlijk is er niet alweer zo'n erge mist. That they may rot in hell. Moest deze staking nu nog verantwoord zijn dan zou ik er nog wat begrip voor opbrengen maar deze keer hebben de vakbonden het helemaal bij me verkorven. Deze staking is totaal overbodig en vooral: het gaat h-e-l-e-m-a-a-l n-i-e-t-s opbrengen. Nog meer reacties: hier, hier en hier. Oh, en hier ook nog eentje.

Loïk!