Boys keep swinging

'A Ballad To Forget', 'NY Excuse', 'YYY/NNN' en de meesterlijk huilende gitaren op 'The Truth Is So Boring' draaien hier ten huize Huug al het hele weekend op repeat. Komt daarbij dat ik bijna geen fluit hoor wegens een hardnekkige oorontsteking en dus wel 'verplicht' ben om de versterker hé-le-mààl open te gooien. Yummie, bij zo een plaat, met plezier! (Ik dacht dat het bij de cd hoorde, tot ik na afloop van de plaat merkte dat dat gebonk vanaf mijn voordeur kwam... enfin, ondertussen zijn de buren huilend in een dwangbuis afgevoerd...) Jongens, wat kunnen die gasten van Soulwax lekker scheuren met hun gitaren! Héérlijk! Carlos Alomar kan er een puntje aan zuigen. Hallo, wat zegt U? Een zwakke plaat? Ik hoor U niet, hoor! Kijk, ik ga hem nog eens opleggen, zie! ---+--- Interne Huyschmededeling: Als je goed kijkt kan je me zien zwaaien op de Belgian Blogger Map die Luc Van Braekel in elkaar gestoken heeft, bedankt Luc! Ook dank aan Siegfried van wie ik schaamteloos enige Java-script ideetjes gepikt heb vanuit zijn website. Vooral met die Marquee-script ben ik nog wat van plan...(later)... Nu eerst, voor de vierendertigste maal: 'Compute', Soulwax!

Zomergasten (Laatste uitzending)

Joost Zwagerman ontvangt deze avond de laatste gast van dit seizoen: Ayaan Hirsi. "Zij groeide op in Somalië, Saoedi-Arabië, Ethiopië en Kenia. Op haar 22ste vluchtte zij weg voor een gearrangeerd huwelijk en kwam ze terecht in Nederland. Tien jaar maakte zij haar entree in de Tweede Kamer voor de VVD. Ze zet zich in voor maatregelen ter bevordering van integratie en tegen de achterstelling van allochtone vrouwen. Sinds eind 2002 staat ze onder permanente bewaking. Ze werd het mikpunt van bedreigingen na haar publieke bekentenis dat ze niet meer geloofde en na haar uitspraak dat de islam een achtergestelde godsdienst is. In de Tweede Kamer en daarbuiten trekt ze ten strijde tegen vrouwenbesnijdenis en andere vormen van vrouwenmishandeling, tegen zwarte scholen en voor de integratie van allochtonen." Kijken! Na de uitzending volgt een film die ik als drie keer gezien heb en waarschijnlijk ook deze keer, (het rare aan die film is dat je blijft kijken zelfs al weet je niet echt waarom): The Gods Must Be Crazy. "Tijdens een vlucht boven zuidelijk Afrika gooit een piloot een leeg colaflesje naar buiten. De bosjesmannen die de Kalahariwoestijn bevolken - onbekend met het fenomeen sluikstorten - beschouwen het als een geschenk van de goden. Al gauw wordt er om het ding gevochten dat het geen naam heeft, en besluit het stamhoofd het flesje aan de goden terug te schenken: het begin van een lange tocht door de onherbergzame savanne. Erg hoogstaand is het allemaal niet, ontwapenend én om te lachen, daarentegen..." (Tekst boven: dankbaar ge-copy/pasted uit de sites van VPRO en HUMO.)