Asimov

Wegens grote vraag naar: hierrr meerrr ! Kwoot: "Increased complexity means new sources of risk, since each activity depends directly on the effective interaction of many artifacts. Complex systems are prone to component failures and malfunctions, and to intermodule inconsistencies and misunderstandings. Thus, new forms of backup, problem diagnosis, interim operation, and recovery are needed. Tolerance and flexibility in design must replace the primacy of short- term objectives such as programming productivity. If information technologists do not respond to the challenges posed by robotic systems. as investigated in Asimov's stories, information technology artifacts will be poorly suited for real- world applications. They may be used in ways not intended by their designers, or simply be rejected as incompatible with the individuals and organizations they were meant to serve." Roboten of computers. All the same. Ik zie hier 'en masse' operators op pre-pensioen gaan om plaats te maken voor 'consolisten' die antwoorden geven op vragen van computers als ze in de knoop zitten. Antwoorden gegeven door andere computers waar de eerste vragende computers geen toegang toe hebben. Tot hiertoe nog niet.

Ondertussen...

Ondertussen zijn we alweer twee weken verder en is het zomer geworden. Je zou het niet zeggen maar raad nu eens wat me vandaag in de gangen van het Geldfabriekje is overkomen ? Onderweg naar de kantiene. Setting: Een lift en een kilometerslange onderaardse gang met roltrappen. In de lift. Een donders knappe blonde God. Ik had alle hoop reeds opgegeven. Ik dacht het ondertussen wel te weten; de 'stats' zijn tegen mij. Er is meer kans om in bij het Bolshoï Ballet een Hells Angel te ontmoeten dan hier een gelijke ziel tegen het lijf te lopen op de werkvloer dat stikt van bankiers en computernerds. Nondeku ! En die blonde God zat me toch wel drie verdiepingen lang met zijn ogen uit te kleden zeker !? Nog helemaal van mijn melk loop ik door de gang naar de kantiene en wat zie ik daar lopen in de verte ? Een ander prachtexemplaar ! (Deze keer met mooie lang zwart haar in een 'keutje', mmm) Hij loopt langs me heen, (oogcontact, waaw !) en als ik me na vijf meter op de roltrap omdraai om naar zijn kontje te kijken zie ik dat hij net hetzelfde doet ! *Gloeps* In de kantiene. Met mijn biefstuk friet en met slappe benen zet ik me aan tafel om na een tijdje te merken dat schuin naast me, twee tafels verder, er een beeld van een gast naar me zit te lonken. Dat was er teveel aan. Komaan zeg ! Eerst gebeurd er anderhalf jaar geen kloten in de boîte en nu ineens alles op één dag. l' Ambarras du choix, quoi ! Terug naar de bunker ben ik toch eens in de wc gaan kijken of er geen dikke puist op mijn voorhoofd stond. Neen, dus... stond mijn 'tirette' open ? Ook niet, nog niet. Er is nog hoop !

Radio (3)

Tsja, met die verkiezingstoestanden was ik bijna uit het oog verloren dat ik nog een vervolg moest schrijven op Radio(2). Enfin, om een lang verhaal kort te maken: ze hebben bij ons een nieuw brandblussysteem geplaatst. Het hele gedoe kost een paar miljoen, minder of meer. Pfft, als je maar weet waarom er minder personeel moet zijn: het leven van computers/robots zijn véél belangrijker geworden. De drie wetten van Asimov gaan hier duidelijk niet op. Vroeger werd er geblust met Halon, maar dat mag niet meer wegens die gekke Kyoto normen (mijn idee over die Kyoto dinges kan je ook hierrr terug lezen). De hele mik is aangepast en ze gaan nu blussen met FC200. (Alsof DAT een verschil uitmaakt, binnen de 45 seconden is ieder organisch leven naar de pampus.) Anyway. De hele 'buizenkarei' is vervangen geweest in de serverzalen en bij ons in de bunker. Wat steekt er nu uit het plafond ? Juist ja, zo een blusknop. Als ik dan mijn gsm daartegen hou of en radioantenne...dan ... dan hebben we ineens in onze bunker ontvangst !!! HOERAAA !!! Die nacht was er een liedje op de radio ( en daar wil ik nu toe komen) van Daniël Balavoine. 'Le Chanteur'. Ik dacht eerst dat het een zangeres was die zong. Nooit van gehoord. De zang en de tekst is schitterend, vooral op het einde: "Puis quand j'en aurai assez De rester leur idole Je remont'rai sur scène Comme dans les années folles Je f'rai pleurer mes yeux Je ferai mes adieux Et puis l'année d'après Je recommencerai Et puis l'année d'après Je recommencerai Je me prostituerai Pour la postérité Les nouvelles de l'école Diront que j'suis pédé Que mes yeux puent l'alcool Que j'fais bien d'arrêter Brûleront mon auréole Saliront mon passé Alors je serai vieux Et je pourrai crever Je me cherch'rai un Dieu Pour tout me pardonner J'veux mourir malheureux Pour ne rien regretter J'veux mourir malheureux"

Hoofdzaken

Ik heb er een hard hoofd in bij de gebeurtenissen in Irak. Zolang de Amerikanen over de hoofden van de Irakezen (die met moeite het hoofd boven water houden) heen praten zullen de zaken hun boven het hoofd groeien. De aanhoudende aanslagen tonen aan dat ze het steeds lastiger krijgen om het hoofd te bieden aan de toorn van het volk dat zich duidelijk niet op hun kop laat zitten. In hun hoofden zijn de Amerikanen geen bevrijders, maar bezetters van hun land. Aan de Amies de boodschap om niet langer met hun hoofd in de wolken te lopen en hun kop erbij houden. Jammer genoeg heeft Bush alleen zaagsel in zijn hoofd en zullen ze nog dikwijls met hun kop tegen de muur lopen als ze het in hun hoofd halen om dat leeghoofd te herverkiezen. Het schiet me te binnen dat het beter is voor de Amies om ten allen tijde het hoofd koel te houden want anders zouden er nog wel meer mensen hun kop kunnen verliezen.

Olympische vlam gisteren in Brussel

Dat was handig voor al die gasten/clochards die hier constant om vuur zitten te bedelen.