Heimwee

Tekst die volgt is van Matthias : "Gisteren was er op de BBC een programma waar men enkele families volgde die wilden emigreren naar landen zoals Australië, Frankrijk, de USA, Nieuw-Zeeland, etc. daarbij werd er nagegaan of ze aan alle voorwaarden voldeden. Een bataljon professionals gaf hun mening en uiteindelijk werd beslist wie in aanmerking kwam om te emigreren. Dat leverde direct stof voor discussie op: naar welk land zouden we willen emigreren?? Charlotte ziet Engeland of Canada wel zitten. Ik heb het meer voor iets zuiders. Stel dat je mag emigreren, naar welk land zou jij dan willen verkassen??" Ik reageerde op zijn blog met: Disneyland ! Maar het liefst van al zou ik terug willen verkassen naar Berlijn. Het Berlijn van net na de val van de Muur. Ik heb er twee jaar gewoond. Zo een toffe stad. Mooi, groen, groot, groots, interessant, heerlijk tolerant, geschiedenis, musea, uitgaan. Héérlijk. Ik heb me nog nooit zo vrij gevoeld als toen. Onbeschrijflijk. Heb ik echt wel heimwee naar.

Drieploegenstelsel (Sorry, ik laat me ff gaan)

Pfft. Hier zit ik dan. Ik ben al op van vier uur deze morgen. Gedaan om 14 uur. Thuis om 15 uur. Val omver van de slaap. Ik h-a-a-t de 'vroege'. Opstaan is geen probleem, maar dat 'gaan slapen'. Ik ben toch iemand die minstens 8 uur slaap nodig heeft om me goed te voelen nadien. Ik droom altijd lekker en ik kan het me meestal levendig herinneren. Soms ben ik weleens in de war. Zo van: "Nee hoor, dat is nooit gebeurd, wel in je droom" In ieder geval: als ik de 'vroege' doe moet ik ten laatste om 20 uur in mijn bed liggen. En slapen. Lukt me dus nooit. Ik ben altijd al een nachtmens geweest en val 'naturel' in slaap rond een uur of drie, vier: als ik de 'vroege' heb, nét wanneer ik moet opstaan. Aargh. Na vijf dagen 'sleep deprivation' ben ik dan ook een wrak. Leeg, een vod. De merde is: het lijf wil niet mee, de geest is helder. Zeer raar gevoel. Dan denk ik: wat moet het erg zijn om oud en behoeftig te zijn, een 'attakske' hebben en met uw lijf niets meer kunnen doen, of verlamd. Brr... Nu vecht ik tegen de slaap en het gaat me meer en meer beter af. Het is een oefening. Op een gegeven moment kom je in een roes, een soort extase. Niet echt gezond op termijn. Tsja, ik wil toch niet oud worden. Hoe heet die Griek alweer , Achilles ? Mijn beste vrienden zijn gestorven aan aids, zo een jaar of tien geleden. Ze dachten dat een condoom was om erop te 'schieken'. Trr... Vorig jaar mijn beste vriendin aan kanker. En nieuwe vrienden maken ? Pfft. Ik probeer, met deze blog bijvoorbeeld. Het valt me moeilijk. Ik heb al die verhalen al wel eens gehoord. Die roes is in die zin leuk omdat je alles vanop afstand gaat bekijken. 'Van God los' alshetware, bijna. Bof, hoelang nog ? Het is verdomme vrijdagavond. Weekend. Iedereen gaat uit. Aargh, waarom heb ik voor die job gekozen ? Hier zit ik alweer, lam, achter mijn pc. My MicroSoft friend. (Anderzijds: ik heb nu wel een superlang weekend, want volgende week heb ik de 'nacht'. Moet ik maandag maar om 22 uur beginnen.)

Friday almost 13

Jongens wat een dagje, en het is nog maar pas begonnen. Om zes uur deze morgen shiftwissel. All systems 'up and running'. Om zes uur, twee minuten, gingen alle servers één voor één down. Voor mijn ogen, het was net als in een film. Niets ging meer. Alle informatie die we op intranet zetten en raadplegen 'in case of emergency' was onbereikbaar. We zaten hier in een teletijdmachine richting jaren 70. Manuals werden uit bestofte kasten gehaald. Zalen vol servers heb ik afgelopen om te zoeken wat 'down' was. Niet moeilijk, ze stonden allemaal rood. Nog een beetje en ik dacht dat er een atoombom op Brussel was gevallen en we de enige overlevenden waren hier in onze bunker, hart Geldfabriekje. Omstreeks 8 uur stond de telefoon roodgloeiend. Niemand kon inloggen, niets ging nog. Paniek. De hele handel lag plat. Het enige wat nog draaide was de mainframe. Good old IBM system, mvs talking. Om negen uur (net voor de opening van de 'winkels') kwam alles weer 'up'. Als bij wonder. Een stomme dns server legde de hele mik plat. Hier gaan koppen rollen. "Goed voor mijn carriere" , zei een collega. Ik had het eerst niet door. Ach ja, er komen plaatsen vrij... Pfft.