Vierde wereld

Vandaag nadat het werk erop zat om 14 uur naar de Metroshop geweest onder het Brouckèreplein. Een pot verf gaan halen om mijn radiatoren thuis te witten. Vijftien f*cking Euro voor een kwart liter verf! Je ziet die pot niet eens staan. Daarna een tram genomen naar het Fontainasplein. Een tram vol met haveloze mensen. Op het pleintje heb je de beste coiffeur van België: smerig, vuil maar, je moet er nooit wachten, op vijf minuten ben je geknipt, het is zeer goed gedaan, gene zever en geen geld. Marcel is van Bastogne, ver over zijn pensioenleeftijd maar heeft geen geld om terug naar zijn geliefde geboortestad terug te gaan en heeft nog enkel zijn salonnetje. 'Jusque a ma mort fieux, quoi d'autre ? Avec ma pension à 400 Euro ?'. Het knippen kost 6.50. Ik geef altijd 10 en zeg: "C'est bon. C'est pour ta villa à Bastogne". Marcel lacht zijn rotte tanden bloot. Verder, te voet via de Stalingradlaan naar het Zuidstation. Op de 'Stalin' heb ik 3 jaar gewoond. Mijn huisbaas was de patron van de 'Comme chez Soi' om de hoek. Wel grappig, het verste dat ik ben geraakt in zijn keuken was aan de wasbak waar ik mijn huishuur iedere maand kwam afgeven. Ondertussen kon ik naar binnen gluren en me vergapen aan 'De Rijken en Machtigen Der Aarde'. Tenminste, zij die ervoor willen doorgaan. Bij het buitengaan, Michel, de 'voiturier', goeiendag gezegd alsof ik daar alle dagen klant ben. Bij Ibrahim die nog steeds met veel moeite een krantenwinkel onder mijn vorige woonst runt een klapke doen en kijken of er nog verdwaalde post ligt. Zijn zoon, Tarik, een jaar afgestudeerd als burgerlijk Ing. staat naast hem aan de kassa. "Neen, helaas, nog steeds geen werk. Ik kan wel een onbetaalde stage volgen bij een bank, bedankt voor de tip." Onderweg vijf keer aangeklampt geweest voor: "Un petit geste sympa, une cigarette, de l'argent". Twee moeders met een slapend kind op schoot, in lompen, gehurkt, met een bedelhand. Drie slapende mensen op de stoep aan de ingang van Midi. Roedels clochards maar ook jonge mensen die blijkbaar geen werk hebben en zich in het station ophouden met op het eerste zicht niet al te beste bedoelingen. Hoe zou je zelf zijn, wanhopig ? Deze avond zal Michel alweer veel werk hebben om de Daimlers en Jaguars een plaatsje te kunnen geven op het Rouppeplein. En zijn klanten zullen wegrijden zonder iets te zien van al dat schrijnends door hun geblindeerde en gefumeerde ruiten. Ik zat me druk te maken over de prijs van een pot verf. Ik heb een wrange smaak in de mond. Brussel is een tijdbom.

Klein technisch vraagje...

Bon, tot zover ben ik nogal content van de template, kleurtjes en schikkingen hier op mijn blog. Er is echter nog één dingske die op mijn zenuwen werkt. Ik kan maar niet vinden hoe ik de lettertjes van mijn 'comment #' kleiner kan maken. Aan alle headers andere waarden gegeven: rien ne bouge !? Ik bedoel, alles bougeert, behalve die. Zit die vastgebakken in de script van Haloscan ? Alle tips & tricks zijn welkom !

Goood-moooring Vietnaaammm !!!

10 uurtjes geslapen, en hoe ! Als een baksteen in mijn bed gevallen en gepit als een roos. Deze morgen ben ik er dus met vernieuwde krachten 'vollen bak' ingevlogen. De gensters schieten er hier vanaf. Hup! Al twee incident-rapporten afgewerkt. Aan dit tempo heb ik de rest van de maand niets meer te doen...